Ułatwienia dostępu

Nie wystarczy przyjść na ucztę. Trzeba na niej być

Przyjść na ucztę. Czasem tak właśnie odpowiadamy na zaproszenie. Są osoby, które potrafią być jednego dnia na trzech imprezach. Na pierwszej są na początku, drugą odkrywają w samym środku trwania i jeszcze zdążą na zakończenie trzeciej. Pytanie tylko, na której byli naprawdę, czy ich „przyjść” oznaczało „uczestniczyć”? W czasach starożytnych uczta miała trzy cele: budowanie prestiżu, zawieranie sojuszy, manifestowanie przynależności. Można też było zlekceważyć zaproszenie. Dokonywało się to wtedy, kiedy ktoś nie przyszedł, nawet nie uprzedzając oraz kiedy przyszedł „z drogi”, nieodpowiednio ubrany.

Eucharystia celem Dnia Pańskiego. Warto do tego wracać w formie pytającej. Czasem takie pytanie stawia się w samym środku wakacji, kiedy ma się plany na zwiedzanie, na odpoczynek, na wyjazd. I właśnie wtedy warto pytać, czy Eucharystia jest celem, czy też celem „po drodze”. Uczestnictwo „po drodze” łatwo dostrzec, chociażby poprzez strój. Kiedyś ktoś mi tłumaczył, że przecież nie pojedzie na działkę w garniturze, czy w płaszczu, by śmiesznie nie wyglądać. A może trzeba pytanie odwrócić: czy kiedy idzie się do kościoła ubranym jak na działkę, czy nie wygląda się śmiesznie? Można oczywiście powiedzieć, że najważniejsza jest obecność. Oczywiście, że można pójść prosto z działki do restauracji, do teatru. Dla usprawiedliwienia dodam, niestety to staje się normą i człowiek, który ubierze się do teatru, jak „do teatru” wygląda śmiesznie. Coraz mniej wyrażamy siebie postawą, strojem, zachowaniem, ponieważ mamy to głęboko… w sobie.

Uczestnictwo w Eucharystii. Etymologicznie „uczestniczyć” to więcej, niż być. Uczestniczyć, to stać się częścią, mieć udział w części. Czy więc jestem eucharystycznym proletariuszem, który nie ma potrzeby utożsamiać się z tym, w czym uczestniczy, czy też jestem pełnoprawnym udziałowcem, który wie w czym uczestniczy i po co przyszedł?

Do uczty trzeba się przygotować. Mówimy o przygotowaniu dalszym i bliższym. Dalsze, to sprawdzić, czy mam się w co ubrać, czy najpierw nie muszę pojechać do pralni chemicznej (odpowiedniki można znaleźć również w sferze duchowej). Pomyśleć, czy jeśli uczta jest na poziomie, to czy potrafię się zachować, wreszcie skoro spotkam tam osoby, z którymi być może nie było mi po drodze, to może warto najpierw zadzwonić, porozmawiać, przeprosić. Jest też przygotowanie bliższe. Jeśli wiem, że będzie to wielka uczta, to niewątpliwie przyda się post, w końcu idę na ucztę. Ważna jest też punktualność, ponieważ to wyraża szacunek do zapraszającego. Warto też zapoznać się z przebiegiem uczty, czy to będzie ślub czy pogrzeb.

Nie wystarczy przyjść na ucztę!

Autor

Jarosław Andrzej Sobkowiak

#WiaraRozumDialog #SztucznaInteligencja #EtykaMediow #KognitywistykaKomunikacji #MediaStudies//#FaithReasonDialogue #ArtificialIntelligence #MediaEthics #CognitiveCommunication #MediaStudies